तारकेश्वर नगरपालिका–३ की ४५ वर्षीया सरिता तिवारी हराएको ११ दिनपछि त्यही जंगलको माटोभित्र गाडिएको अवस्थामा फेला परिन्।
यो कुनै साधारण हराइरहेको केस थिएन। यो एक सम्बन्धको छायाँ, एक विश्वासको भत्काइ र अन्ततः एउटा जीवनको अन्त्यमा परिणत भएको कथा हो।
सरिता वैशाख ११ गते “बजार जान्छु” भन्दै घरबाट निस्किएकी थिइन्। त्यसपछि उनी कहिल्यै फर्किनन्। १२ गतेदेखि परिवारको खोजी सुरु भयो—पहिले आशा, त्यसपछि शंका, अनि अन्ततः डर। ११ दिनपछि त्यो डरले सत्यको रूप लियो—टोखा नगरपालिका–१ स्थित शिवपुरी जंगलमा जमिनमुनि लुकेको शव।
प्रहरी अनुसन्धानले यो घटनालाई विवाहेत्तर सम्बन्धसँग जोडेर हेरेको छ। टोखा–२ का ३५ वर्षीय अनिल डङ्गोल पक्राउ परेका छन्। प्रहरीका अनुसार उनी र सरिताबीच करिब एक वर्षदेखि घनिष्ठ सम्बन्ध थियो। डङ्गोलले सम्बन्ध रहेको स्वीकार गरेका छन्।
तर यो कथा केवल “सम्बन्ध” शब्दले बुझिने खालको मात्र छैन।

सरिताको जीवनमा प्रवेश गरेको यो सम्बन्ध, समयसँगै गहिरिँदै जाँदा परिवार र समाजको नजरमा प्रश्न बन्न थालिसकेको थियो। घरभित्र शंका बढ्दै गयो, बाहिर हल्ला फैलिँदै गयो, र सरिता बीचमा फस्दै गइन्—दुई संसारबीच।
प्रहरी स्रोतका अनुसार सरिता र डङ्गोल पहिले पनि शिवपुरी क्षेत्रमै भेटघाट गर्ने गर्थे। तर अन्तिम भेट भने मौनताले ढाकिएको अन्तिम अध्याय बन्यो।
त्यही बीचमा एउटा अर्को तह पनि खुल्दै गएको छ—डङ्गोल र सरिताका पति शंकर तिवारीबीचको पुरानो मित्रता। वर्षौँको सम्बन्ध, आर्थिक लेनदेन र घरायसी घनिष्ठतासम्म पुगेको त्यो मित्रता, अन्ततः विश्वासको सबैभन्दा संवेदनशील मोडमा ठोक्कियो।
शंकर टेलीसिरियलमा काम गर्ने र बाँकी समय कृषिमा व्यस्त रहने व्यक्ति हुन्। तर आफ्नै घरभित्र के हुँदैछ भन्ने सत्य उनीसम्म ढिलो पुगेको परिवार स्रोत बताउँछ।
सरिता हराएपछि सोधपुछ हुँदा डङ्गोल सुरुमा पन्छिए। तर वडाध्यक्ष धर्मेन्द्र श्रेष्ठको सूचनापछि प्रहरी अनुसन्धान तीव्र भयो। अन्ततः उनी पक्राउ परे र शव गाडिएको स्थानसम्म प्रहरीलाई लिएर पुगे।
अहिले उनीमाथि कर्तव्य ज्यान मुद्दामा अनुसन्धान भइरहेको छ। अदालतले प्रारम्भिक रूपमा दुई दिनको म्याद थप गरेको छ।